Ważne pytania

Okno, zaliczane do grupy materiałów budowlanych, jest wbrew pozorom stosunkowo skomplikowanym wyrobem, sytuowanym w zewnętrznej przegrodzie budowlanej- ścianie, narażonym na ekstremalne warunki pracy pomiędzy klimatem zewnętrznym i wewnętrznym. Od okna wymaga się przy spełnieniu podstawowego wymogu przepuszczalności światła , odpowiednio wysokiej izolacyjności cieplnej, dobrej szczelności, dobrej i wygodnej obsługi funkcji otwierania, zamykania . Wymaga się również dochowania tych właściwości przez cały kilkudziesięcioletni okres użytkowania. Okno, używając nawet takich samych lub podobnych materiałów można wykonać na wiele różnych sposobów. Niestety w gotowym oknie tego wszystkiego nie widać. I tak:

• PROFILE. Od profili wymaga się wysokiej wytrzymałości mechanicznej, odporności na deformację i pęknięcia, odporności na promieniowanie UV, dobre właściwości cieplne, trwałość koloru. Właściwości te osiąga się poprzez dodawanie do głównych składników tworzywa PVC, charakterystycznych dodatków- kosztownych stabilizatorów. Niektórzy producenci oferując tańsze profile oszczędzają na tych uszlachetniających dodatkach. Dodatków w nowych profilach nie widać. Ich niedostateczna ilość lub nawet brak ujawnia się dopiero po kilku latach eksploatacji ( zwykle po okresie gwarancji). Powszechną praktyką jest używanie przez producentów profili o cienkich ściankach, często nie spełniających wymogu klasy B, nie wspominając już o klasie A. Na tynku pojawiły się chińskie profile- podróbki kształtem przypominające znane na rynku systemy, o przerażająco niskiej jakości. Niektórzy producenci w pogoni za ceną stosują i takie profile, oferując okna pod znanymi markami.
• WZMOCNIENIA. Generalnie wszystkie klasyczne profile PVC wymagają stosowania wzmocnień Zwykle, zgodnie z wymaganiami, powinny to być profile ze stali ocynkowanej o długościach i grubości ścianki zgodnych z katalogami systemowymi lub wynikających z obliczeń statycznych uwzględniających usytuowanie budynku do którego przeznaczone są okna ( obciążenia wiatrem). Istnieją za rynku nowatorskie rozwiązania ?obchodzące? się w niektórych przypadkach bez wzmocnień stalowych, lecz brak jest doświadczalnego potwierdzenia ich kilkudziesięcioletniej skuteczności. Znane na rynku systemy profili wymagają zastosowania profili stalowych o grubości co najmniej 1,5mm, a dla okien o większych gabarytach, drzwi balkonowych czy okien z profili kolorowych, grubości 2,0 mm, 2,5 czy nawet 3 mm. Czy producenci dochowują tych wymagań?. Coś na ten temat mogą powiedzieć sprzedawcy wzmocnień stalowych. Stali w oknie nie widać.
• SZYBY. Obecnie standardem oszklenia ( poza szybami specjalnymi) są szyby zespolone o budowie 4/16/4 k = 1,1. Oznacza to że szyba zespolona ( tzw. wkład) składa się z szyb o grubości 4 mm, jedną z nich pokrytą warstwą niskoemisyjną, oraz przestrzeni międzyszybowej wypełnionej gazem- argonem utworzonej przez zastosowanie ramki dystansowej o grubości 16 mm. Szyba powinna być dopuszczona do stosowania w budownictwie poprzez oznakowanie ( widoczne na ramce) znakiem CE lub obowiązującym w kraju znakiem budowlanym B. Tak powinno być. A jak się zdarza? Grubości szyb w oknie nie widać, gazu też nie. Szyby o grubości 3 mm nie są rzadkością na rynku. Efekt? Okno gorsze akustycznie, zdarzy się przeciąg i szyba na podłodze. Reklamacja ? Czy komuś przyjdzie do głowy mierzenie grubości rozbitych szyb? Czy ktoś będzie jeszcze miał umowę i czy w niej była zapisana budowa wkładów szybowych? A obiecany współczynnik k= 1,1 jak nie ma argonu? Kto to i jak sprawdzi?

Tak samo bywa z uszczelkami, wkrętami, nie wspomnieć już o montażu.

Naszą odpowiedzią na takie praktyki jest 3 x NIE

• NIE stosujemy podróbek materiałów,
• NIE uznajemy żadnych kompromisów w reżimach technologicznych,
• NIE oszukujemy naszych klientów.

Naturalną konsekwencją takiego podejścia jest to, że nasze okna mogą być nieco droższe od podobnych okien oferowanych na rynku przez niektórych innych producentów, nawet stosujących taki sam system profili.

Okno oknu nierówne. Różnica leży w szczegółach.

Jest, bo w każdym oknie tak jak w każdym innym wyrobie technicznym (samochody, telewizory, komputery) stosuje się materiały odzyskiwane, powtórnie przetwarzane. Tak jest też w produkcji podstawowych surowców. Odzyskiwanie materiałów i powtórne jego przetwarzanie jest nie tylko objawem zdrowego rozsądku społeczeństw industrialnych, lecz często wymaganiem technicznym, dla uszlachetniania surowców. Tak jest w procesach produkcji stali czy produkcji szkła.

Ale.... no właśnie...

Kilka firm okiennych podjęło w ostatnim czasie kampanię reklamową obliczoną na uzyskanie przewagi konkurencyjnej dezawuując użycie w produkcji profili okiennych materiałów z odzysku, pozbawiając jednocześnie klientów rzetelnej informacji w tej sprawie. Należy z całą stanowczością podkreślić, że używanie recyclingu twardego PVC do produkcji profili samo w sobie nie jest złe. Zależy jak taki materiał jest wkomponowany w konstrukcję profilu. Recycling znakomicie nadaje się spełniania w profilu funkcji wytrzymałościowych. Jest stabilniejszy termicznie, a ponieważ jest tańszy od materiału pierwszego przetworzenia, producenci profili w ściankach z tego materiału nie ograniczają drastycznie ich grubości. Sprzyja to poprawieniu właściwości, szczególnie wytrzymałościowych i akustycznych profili. Tego rodzaju wykorzystanie recyclingu twardego PVC, wymaga jednak zastosowania do wytwarzania profili skomplikowanej technologii współtłoczenia, stosowanej z powodzeniem przez firmę Aluplast.

Istnieje również inny sposób wykorzystania recyclingu do produkcji profili. Dodaje się go po prostu w dużych (czasem zdecydowanie) ilościach do podstawowego materiału, kamuflując charakterystyczny kolor przez dodanie barwników i wprowadza na rynek, jako podstawowy biały profil. Tanio i nie widać. Z katastrofalnym skutkiem dla przyszłych użytkowników. Niekontrolowana odporność takich profili na promieniowanie UV, może spowodować nie tylko utratę koloru po kilku latach eksploatacji, lecz również destrukcję w wyniku działania UV wiązań polimerowych tworzywa, przez to kruszenie i pękanie. Efekt kruszenia powszechnie jest znany z doświadczenia pozostawienia na długotrwałe działanie słońca wyrobów PVC niskiej jakości ( rynny, doniczki, zabawki, itp.

W produkcji naszych okien stosujemy również niektóre profile z wewnętrznymi (nie narażonymi na promieniowanie słoneczne) konstrukcyjnymi fragmentami z recyclingu twardego PVC, wykonanymi dla wyróżnienia w innej barwie. Stosujemy je ze świadomością rzetelności technicznej i jednocześnie sprostaniu wymagań ochrony środowiska i zasobów naturalnych, czemu niewątpliwie recycling służy.

Nie. Nie ma. A dlaczego....

W ostatnich latach narosło wiele nieporozumień dotyczących obecności ołowiu w profilach okiennych. Niektóre firmy podniosły na polu walki konkurencyjnej "alarm ekologiczny" siejąc strach pośród klientów o rzekomej szkodliwości profili okiennych zawierających stabilizatory ołowiowe, wybawiając jednocześnie od tego zagrożenia poprzez swoją ofertę "ekologicznych" profili PVC z stabilizatorami cynkowo wapniowymi. Pogląd o szkodliwości profili zawierających stabilizatory ołowiowe nie ma żadnego merytorycznego uzasadnienia. Stabilizatory ołowiowe stosowane w produkcji profili PVC są związkami soli i ołów zawarty w tych związkach nie jest uwalniany do otoczenia ani podczas użytkowania okien ani nawet podczas pożaru. Należy podkreślić, że obecność ołowiu lub jego związków w naszym otoczeniu nie jest niczym wyjątkowym. Piękne szkło kryształowe, często zdobiące nasze mieszkania jest niczym innym jak szkłem ołowiowym. Szkło optyczne stosowane w okularach, obiektywach wysokiej klasy aparatów czy kamer jest szkłem ołowiowym. Ołów zawarty jest w lutach cynowo ołowiowych w sprzęcie AGD , telewizorach, komputerach, itp. I nikomu to nie przeszkadza. Tak też nie powinno to przeszkadzać w użytkowaniu okien. Tym bardziej że profile ze stabilizatorami ołowiowymi są lepsze technicznie od propagowanych obecnie profili ze stabilizatorami cynkowo wapniowymi. Są bardziej wytrzymałe, bardziej odporne na pęknięcia, zmatowienia itp. Problem z ołowiem nie występuje na etapie użytkowania profili, lecz we wstępnych fazach przemysłowego wytwarzania utwardzonego PVC. Stąd też troska ekologów, z którą można się zgodzić, aby wycofywać ołów z wyrobów. Europejskie związki producentów tworzyw podjęły inicjatywę ograniczania używania ołowiu, zastępując go związkami innych pierwiastków chemicznych.

.... i dlatego będąc w zgodzie z trendami ekologicznymi wprowadziliśmy również do naszej oferty profile bezołowiowe (ramiaki skrzydeł i ościeżnic okiennych).

W czasie ostatnich kilkunastu lat narosło wiele mitów dotyczących rzekomej wyższości okien drewnianych nad plastikowymi .Można było spotkać też reklamy preferujące ?zdrowotność? okien drewnianych, odwołujące się do naturalności drewna.

Przekonanie jakoby użytkownik okien drewnianych miał kontakt z naturalnym, zdrowym drewnem jest fałszywe. Fakty są następujące:

• nawet najlepsze i najdroższe okna drewniane wykonane są z drewna klejonego warstwowo. Kleje są preparatami chemicznymi
• drewno jako materiał biologiczny jest podatny na zagrożenia tzw. korozji biologicznej i musi być zabezpieczony przed grzybami, szkodnikami drewna itp., poprzez nasączanie ( impregnowanie) preparatami chemicznymi, odpowiednikami toksycznych pestycydów.
• każde okno drewniane musi posiadać odpowiednio trwałą powłokę malarską. Powłoka to nic innego jak polimerowe związki chemiczne.

Z czym zatem ma kontakt użytkownik ? zdrowych? okien drewnianych? Wygląda na to, że z nie całkiem zdrową chemią.

Dlaczego warto wybrać okna plastikowe?

Ramy okien plastikowych praktycznie nie wymagają konserwacji i praktycznie nie zmieniają koloru w długim okresie czasu ich użytkowania . Natomiast nawet okna drewniane najlepszych producentów, po pewnym czasie tracą swój połysk a po wielu latach każda farba czy lakier łuszczy się i odpryskuje. Okna drewniane wymagają czasochłonnej i kosztownej okresowej ( zalecanej co 5 lat) konserwacji, tj usunięciu warstw powłok malarskich i ponowne pokrycie okien odpowiednimi powłokami lakierniczymi.

Okna plastikowe mają możliwość wykonania również w kolorystyce i strukturze imitującej naturalne drewno, a ponadto wykonania dwukolorowe, np. białe od wewnątrz a kolorowe ( również o strukturze drewna) na zewnątrz.

Dobre okna plastikowe oraz dobre okna drewniane posiadają taki sam rodzaj oszklenia, taki sam rodzaj i funkcję okuć, podobne uszczelki i klamki. Różnią się materiałem z którego wykonane są profile ( ramiaki). Ramiaki okna drewnianego wykonane z wysokiej jakości wysezonowanego drewna o wymaganej przepisami gęstości, o odpowiedniej wilgotności, posklejanego, impregnowanego, i pokrytego wysokiej jakości lakierem, są z oczywistych powodów droższe od zbrojonych ramiaków PVC. Z tego też powodu nawet dobre okna plastikowe( PVC) są tańsze od okien drewnianych o porównywalnych parametrach technicznych. Także czyszczenie okien PVC w stosunku do okien drewnianych jest znacznie szybsze, prostsze i tańsze.

Z punktu widzenia ochrony przeciwpożarowej, wbrew obiegowym opiniom, niewątpliwie okna plastikowe są bezpieczniejsze niż okna drewniane, ponieważ utwardzony polichlorek winylu z którego wytwarza się profile PVC w odróżnieniu od drewna nie rozprzestrzenia ognia i jest samogasnący. Głoszony przez oponentów PVC pogląd o wytwarzaniu przez okna PVC w czasie pożaru szkodliwych substancji, nie wytrzymuje kryterium logiki, choćby z tego powodu, że ilość polichlorku winylu znajdująca się w oknach mieszkania jest pomijalnie mała w porównaniu z nagromadzonymi w mieszkaniu różnymi tworzywami sztucznymi będącymi składnikami mebli, wykładzin, sprzętu AGD, odzieży itp. Nadto okna są częścią zewnętrznej elewacji budynku i w razie ich palenia dym uchodzi zwykle na zewnątrz budynku nie stwarzając zagrożenia dla strażaków i osób ewakuowanych.

Kryterium ekologii również przemawia za wyborem pkien PVC. Bazą surowcową dla profili PVC są produkty rafinerii, sól i kreda. Odpady PVC są w 100% powtórnie przerabialne. Produkcja okien PVC nie skutkuje niszczeniem lasów.

Wszystkie racjonalne argumenty przemawiają za wyborem dobrych okien PVC.